Polietylen PE w kablach - definicja i najważniejsze cechy

Baza wiedzy: Materiały przewodów i kabli

Polietylen jest termoplastycznym tworzywem o niskiej polarności, dobrych właściwościach dielektrycznych i małej nasiąkliwości. W kablach występuje jako izolacja, powłoka lub element pieniony.

Najważniejsze informacje

Ma dobre właściwości dielektryczne.
Wykazuje niską nasiąkliwość.
Może być stosowany w kablach danych i energetycznych.
Wersja nieusieciowana różni się od XLPE.

Definicja i zakres pojęcia

Hasło należy interpretować w kontekście pełnej konstrukcji przewodu lub kabla. Pojedyncza cecha nie określa samodzielnie wszystkich parametrów wyrobu, jego napięcia znamionowego, odporności środowiskowej ani dopuszczalnego sposobu ułożenia.

Budowa, oznaczenie lub zasada opisu

W kablach teleinformatycznych PE jest ceniony za niską przenikalność i straty. Jako powłoka może zapewniać odporność na wilgoć i warunki zewnętrzne. Właściwości mechaniczne zależą od odmiany, gęstości i dodatków.

Właściwości i powiązane parametry

Polietylen jako materiał bazowy jest palny, dlatego zachowanie w ogniu zależy od modyfikacji i całej konstrukcji. Nie każdy kabel z powłoką PE ma tę samą odporność UV.

Wartości liczbowe oraz dopuszczalne warunki należy zawsze odczytywać z dokumentacji konkretnego wyrobu. Produkty o zbliżonej nazwie mogą różnić się klasą żyły, materiałem izolacji, powłoką, temperaturą pracy, promieniem gięcia i klasą reakcji na ogień.

Tabela odniesienia

Polietylen PE - najważniejsze elementy
Typ	Termoplastyczny
Właściwości	Niska nasiąkliwość i dobre parametry dielektryczne
Funkcja	Izolacja, powłoka lub spieniony dielektryk
Odmiana usieciowana	XLPE

Granice pojęcia i częste pomyłki

Nie myl PE z usieciowanym XLPE.
Nie zakładaj klasy CPR na podstawie samego materiału.
Nie przypisuj odporności UV bez danych wyrobu.

Powiązane hasła

Źródła techniczne

Materiał ma charakter encyklopedyczny. Nie zastępuje normy, dokumentacji producenta ani projektu instalacji.

Polietylen PE w kablach - definicja i znaczenie